e artık kendimize doktor bulmamız lazımdı. sürekli akşam gidemezdik artık bebegimizin düzenli takibe ihtiyacı vardı. en son gittigimiz nöbetçi doktor 1 ay sonra gündüz polikiligine gelmemizi sölemişti...
akşamları muz , çilek, kivi ,yourt, süt,ceviz fındık yiye yiye 1 ayıda geçirdik geldi çattı doktor randevumuz :)
12 haftalık oldun bebegim kendi doktorumuza geldik ... tanışma kilo kontrolu tansiyon falan derken sıra yine seni görmeye gelmişti.
her randevuya gelirken acaba yaşıyomu acaba bişey oldumu korkusu beni yiyip bitiriyodu o yüzden doktor kapısından girerken heycandan kalbim yerinden çıkabilirdi...
ahh bi kıpırdasaydın.. ah bi seni hissetseydim o zamn sanki herşey daha güsel olucaktı bu korkular gidicekti ...
- evettt... kesemiz burda... bu da bebegimiz .. işte bu kolları bunlar ayakları bu kafası bunlar elleri 1 2 3 4 5 tam 5 er tane parmaagımız var. çok şükür herşeyimiz tam... ahaa kafasını oynattıı gördünmü annesi
- aa gördüümm kıpırdadııııı
( annesimi ?? evet evet ben onun annesiyim ne kadaar güzel bi sözmuş yahu annesi :) )
- sen daha kıpırdamalarını hissetmessin bunun için 1 ay daha geçmesi lasım... herşey normal...
ben nedense seni ultrasonda gördükten sonra hemen gitmek o odadan çıkmak istiyorum halbuki o kadar çok sormak istedigim soru oluyoduki doktora hepsini unutuyodum seni gördükten sonra..
hee bu arada kesemizin yanında lanet bi kanama varmış... yine düşük tehlikesi kalmamam kendimi yormamam lasımmış ama çalışabilirmişim oturarak 1 hafta çok dikkatli olmam lasımmış...
yine korku dolu günler gidemen üstüne yenileri eklenerek geldi ...
nolur bırakma beni bebegim nolur...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder